Etymologiczna polewka #4. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Dziś przygotowałam kilka ciekawostek o uszach oraz naszym narządzie słuchu. Nadstawiajcie uszu, bo będzie o suflerach, zausznikach, uchach, rosołku i… pewnej chorobie świń.

Etymologiczna polewka #3. Gadaj zdrów!

Zgodnie z obietnicą tym razem grzebałam w etymologii słowa zdrowy. Czego nie znalazłam! Będzie o drzewach, ozdrowieńcach, no i trochę o piciu. Niech wam wyjdzie na zdrowie!

Etymologiczna polewka #2. Cie choroba!

W obecnej pandemicznej sytuacji nie mam wyboru jak tylko kontynuować gotowanie etymologicznej zupy. Tym razem biorę na warsztat słowo, nad którymi rozmyślamy ostatnio nieustannie: chory. Wytrzymajcie, w kolejnej części mam zamiar pochylić się nad zdrowym!

Etymologiczna polewka #1. Narządy wewnętrzne

Post ten rozpoczyna serię, którą nazwałam Etymologiczną polewką i w której od czasu do czasu będę kompilować i opisywać rzeczy, które wyczytałam w różnych słownikach.

Oko – narząd wzroku, organ służący do patrzenia (i widzenia). Pochodzi od prasłowiańskiego oko. Niestety nie używa się już teraz tylu wyrazów złożonych za pomocą oka, ile ich było w staropolszczyźnie, a szkoda, bo były niezwykle malownicze: można jeszcze spotkać kogoś chmurnookiego, czarnookiego lub modrookiego, ale z kolejnymi już gorzej: miodooki, zezooki (również przenośne znaczenie: ten, który patrzy niechętnie), bielmooki, krwawooki.

Od oka pochodzi również słowo oczywisty (niewątpliwy, bezsporny) oraz okno – otwór w ścianie umożliwiający doświetlenie pomieszczenia światłem naturalnym.

Przysłowia

Prawda w oczy kole.

Strach ma wielkie oczy.

Biednemu zawsze wiatr w oczy [i wiadomo co jeszcze gdzie jeszcze].